بيست و نهم : تغطيهء رأس - يعنى پوشيدن سر - در بيت الخلاء سنت است ، تا مانع باشد از وصول رايحهء خبيثه به دماغ . سىام : با « 1 » تغطيهء تقنيع رأس در بيت الخلاء ، مستحب است ، و آن عبارت است از قناعى - به كسر قاف - يا چادر شبى بر سر انداختن كه تمامى سر و گوش و گردن را فرو گيرد ؛ چه أبو عبد اللّه الصادق ( ع ) چنين مىكرده است « 2 » و مفيد در مقنعه « 3 » و محقق در معتبر « 4 » ذكر كرده‌اند كه از سنن رسول اللّه بوده است . سى و يكم : بعد از فراغ و انقطاع دريرهء بول « 5 » ، استبراء از بول سنت است ، على الأصحّ ، و مذهب شيخ طوسى - نوّر اللّه مرقده - در استبصار « 6 » و ظاهر روايتى كه مستند او است وجوب استبراء قبل از استنجاء است و حمل آن بر استحباب متعيّن است . سى و دويم : هُنَيْئَه - به ضمّ ها و فتح نون و اسكان يا قبل از ها - يعنى زمانى قليل صبر نمودن بعد از فراغ ، پس بعد از آن استبرا كردن ، مستحب است ، چنانچه در حديث از أبى جعفر الباقر ( ع ) و أبى عبد اللّه الصادق ( ع ) روايت شده است . و طريق استبراء - على الأشهر - آن است كه انگشت وسطى را از دست چپ بر مقعد گذاشته ، تا اصل قضيب و تحت خصيتين به قوّت تمام بكشد ، تا سه بار ، پس انگشت مسبّحه را در زير قضيب و انگشت ابهام را بر بالا نهاده « 7 » تا كنار حشفه سه بار

--> ( 1 ) . كلمه « با » فقط در « د » بوده است . ( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 304 ، ب 3 از ابواب احكام الخلوة ، ح 2 . ( 3 ) . المقنعة ، ص 39 . ( 4 ) . المعتبر ، ج 1 ، ص 133 . ( 5 ) . معناى آن در حاشيه فراز شماره [ 281 ] ذكر شد . ( 6 ) . الاستبصار ، ج 1 ، ص 48 ، باب 28 . ( 7 ) . چنين است در « ص » و در ديگر نسخه‌ها : « گذاشته » .